Zuid Amerika – van Santiago via Patagonia naar Buenos Aires

daphne Argentinië, Chili, op wereldreis, Zuid Amerika 10 Comments

Zoals in mijn vorige blog al aangegeven hebben we ook ons appartementje in Santiago vooral gebruikt om de verdere reis door Zuid Amerika te plannen. Daarnaast hebben we ook nog een rondje door het oude centrum gemaakt, waar ze onze tas tijdens de lunch probeerden te jatten (welkom in Zuid Amerika!) en een bezoek gebracht aan de hoogste shopping mall van Zuid Amerika voor een winddichte jas en handschoenen. Deze zullen we hard nodig hebben in Patagonië, hoewel ze het nog ‘zomer‘ noemen is het voor ons verwende backpackers aardig koud. Een temperatuur rond de 10 graden, een harde wind die bijna altijd waait en die zorgt voor een ijzige kou en veel regen, dit is het gemiddelde weer in de ‘Patagonian summer’. Wij zijn benieuwd en bereiden ons voor op het ergste.

Na een vlucht zuidwaarts van ongeveer 4 uur komen we aan in Punta Arenas, daar waar alle bomen scheef staan ivm de snoeiharde wind, gaat ons Patagonië avontuur beginnen. In onze pas geshopte kleding is het lekker warm en stappen we het vliegveld uit. Meteen vernemen we de harde wind, gelukkig is het droog en schijnt er zelfs een waterig zonnetje. Dat valt mee! In Punta Arenas zelf gaan we niet veel doen, want na een bezoekje aan de bijzondere begraafplaats die het stadje rijk is, een rondje door het centrum en een wandeling langs de plaza, gaan we de volgende dag met de bus naar Puerto Natales. Op 2 uur afstand van deze plaats ligt Parques Nacional Torres del Paine, het bekendste park van Chileens Patagonië. Het park is genoemd naar de drie torens van het bergmassief, de Torres del Paine. Deze steken ruim 3000 meter boven zeeniveau uit en zijn daarmee de hoogste toppen in het massief.

We besluiten een tour door het park te maken, om op deze manier veel van het park te zien en er over te horen. We beginnen met een bezoekje aan de Milodon Cave, deze ligt net buiten Puerto Natales en is immens groot. Vroeger leefde hier de milodon, een soort beer, vandaar ook de naam van de grot. Om bij de grot te komen moet je een kleine wandeling maken. Daphne is de bus nog niet uit en wil een paar oudjes inhalen en gaat heel hard onderuit. Het resultaat; een stukke broek, gat in de legging, geschaafde hand en een bloedende knie. Goed bezig! Na wat EHBO kunstjes van onze gids kunnen ook wij naar de grot. Na de grot reizen we verder naar het Parques Nacional Torres del Paine. Onderweg stoppen we nog een paar keer voor wat fotomomentjes. We bezoeken ook de Salto Grande, een mooie waterval met heldergroen water. Hierna reizen we door naar het zuidwesten van het park waar we een wandeling zullen maken naar de Grey Glacier, de grootste gletsjer van het park. Helaas is de gletsjer heeeeeel ver weg en kun je hem eigenlijk niet goed zien. Maar ach we hebben hem in ieder geval gezien. Onderweg in het park zien we ook heel veel guanacos langs de weg. Deze lama-achtige beesten leven in het park, net als vossen en poema’s. Dit laatste dier hebben we helaas niet gespot. Was wel tof geweest als je zo’n beest ineens achter een guanaco aan ziet vangen.

Parque Nacional Torres del Paine

Parque Nacional Torres del Paine

De volgende dag besluiten we op eigen houtje terug te gaan voor een uitgebreidere wandeling. We kopen een buskaartje en worden rond de klok van 10 in het park gedropt. De hike die wij gaan doen, de ‘Base de las Torres’ is eigenlijk de enige leuke dagwandeling in het park, de rest is alleen te doen als je ze doet als onderdeel van het bekende ‘W circuit’, maar ook gelijk een van de pittigste. Hij is pittig omdat je in korte tijd heel veel moet klimmen, daar zijn we dol op, maar niet heus. Toch willen we hem doen en zien we wel hoe het gaat. Het begin van de hike verloopt prima, wel veel klimmen en dalen, maar niet te steil dus wij lopen er vlotjes door heen. Totdat we bij de laatste kilometer aankomen. Hier moeten we ineens over de rotsen klimmen en zijn we na die kilometer bijna 400 meter gestegen! Een pittig laatste stuk dus! Helemaal kapot komen we boven aan, maar wat zijn we trots. Als ongetrainde hikers, tussen alle mensen met waterdichte broeken, supersonische wandelstokken en alle andere hike-accessoires hebben we het toch maar even gedaan. En ook nog ruim binnen de aangegeven tijd. Hoppakee! Eenmaal een beetje uitgepuft zien we dat de Torres del Paine in de mist zitten en je eigenlijk niet zoveel kan zien. Zou die helse tocht dan voor niets zijn geweest?!

Boven komen we ook nog wat ‘bekenden’ tegen waar we eerst wat mee ‘bijkletsen’. Als we toch maar weer eens naar de torens kijken en het tijd vinden voor een foto zien we dat de mist magischerwijs aan het verdwijnen is en de ‘Torres del Paine’ zichtbaar worden. Onder luid gejoel van alle blije hikers. Wat een geluk! Onderweg waren we al balende hikers tegen gekomen, die 2 uur (!) bij de ‘base’ van Torres del Paine hadden gewacht in de hoop dat de mist verdween en de torens niet hadden gezien. Wij staan er welgeteld 15 minuten te kletsen en tada! Een geluksmomentje!

Base de las Torres

Base de las Torres

Helemaal kapot vallen we die avond in een diepe slaap. Het was een zware, maar geslaagde dag. De volgende dag vertrekt onze volgende bus al weer op tijd, om 08:00 uur gaan we richting Argentinië. Onze volgende bestemming is El Calafate. Na een rit van 5 uur komen we aan in onze eerste Argentijnse bestemming. Inchecken in ons hostel en een plan maken voor de volgende dag, want dan willen we een bezoek brengen aan het Parque Nacional Los Glaciares om daar de bekende Perito Moreno Glacier te bezoeken. Sinds 1981 staat dit nationale park, met de grootste en meest indrukwekkende gletsjers van het land, op de world heritage list. De maar liefst 50 gletsjers binnen de parkgrenzen vormen samen de op op één na grootste compacte ijsmassa. Alleen op Antarctica is groter. Elke dag groeit en krimpt de gletsjer 2 meter, ze is dus flink in beweging. Het is één van de weinige gletsjers ter wereld die stabiel is. Het groeit door de sneeuwval en de stuwing van ijs aan de achterkant en krimpt door het afbrokkelen van ijs aan de voorkant. Regelmatig breken er dan ook onder oorverdovend gekraak metershoge stukken ijs af. Een spectaculair schouwspel en het gekraak is waanzinnig. Soms lijkt er een klein stuk taf te breken, maar in werkelijkheid kan het wel de grootte hebben van een auto!

The Perito Moreno Glacier

The Perito Moreno Glacier

De dag begint met een bezoek aan de bekende balkons, vanaf waar je oog in oog staat met de magistrale Perito Moreno Glacier. Deze gletsjer is 5 kilometer breed en ruim 60 meter hoog. Een enorme joekel dus. Dit zie je al als je aan komt rijden, maar als je op de balkons staat voel je je pas echt klein. Wat een fantastische mooie gletsjer. Vanaf de balkons heb je prachtige uitkijkpunten op de noordzijde van de gletsjer. Later maken we nog een boottocht langs de westkant van de gletsjer en kunnen we nog beter genieten van hoe mooi de natuur kan zijn. Ook mogen we deze dag meerdere keren genieten van het oorverdovend gekraak van stukken ijs die afbreken. Soms wel een hele wand, wauw!

The Perito Moreno Glacier

The Perito Moreno Glacier

Na de boottocht is het tijd om de gletsjer te gaan beklimmen. Na een tocht door het naastgelegen bos knopen we ‘crampons’ (een soort ijzers met spikes) onder en gaan we te ijs! Al krakend en lopend als een pinguïn wandelen we over de gletsjer. Ook hier weer zien we de gletsjer vanuit een heel ander oogpunt en ook hier is het weer prachtig. Aan het einde van de wandeling krijgen we nog een heerlijk glaasje whisky, uiteraard met Perito Moreno ijs, en chocolade aangeboden om te proosten op deze fantastische dag. Onze gids heeft tijdens de wandeling ook al zeker 4x geroepen dat we zo’n mazzel hebben met het weer, want vandaag heeft de hele dag de zon geschenen, is het bijna warm, regent het niet en waait het ook al bijna niet. Wat een geluk!

Hiking the Perito Moreno Glacier

Hiking the Perito Moreno Glacier

Na weer een geluksmomentje bij de gletsjer reizen we per bus verder naar El Chaltén. Gelegen aan de noordzijde van het Parque Nacional Los Glaciares en staat bekend om zijn mooie wandelingen langs gletsjers, watervallen en vele hoog oprijzende besneeuwde pieken.

Als we aankomen in El Chaltén sputtert het al wat, maar eenmaal ingecheckt in ons hostel barst de hel lost. Harde regen en een snoeiharde wind. Er wordt dan ook afgeraden vandaag te gaan hiken in het park. Alsof wij dat van plan waren met dit weer 😛 De voorspellingen voor morgen zijn beter, dus wij kruipen lekker warm tegen elkaar aan, kijken weer wat afleveringen Breaking Bad, gaan er alleen nog even uit om wat te eten en gaan lekker op tijd slapen. De volgende ochtend lijkt inderdaad beter, het regent niet meer en er schijnt zelfs een waterig zonnetje. Zou het geluk weer aan onze zijde zijn vandaag? Wij kiezen ervoor om de wandeling naar Laguna Torre te maken. Een meer in de bergen met daarachter een bergmassief met daarbij de Cerro Torre, de één na hoogste berg van het park, en een gletsjer. Onderweg zien we onze eerste sneeuw van dit jaar van dichtbij. Her en der valt er een sneeuwvlokje naast ons neer en onderweg zien we veel besneeuwde takken langs het pad liggen. Het is hier dan ook best wel fris, gelukkig is het wel droog en schijnt er nog steeds vrij regelmatig een zonnetje. Na een prima wandeling van een paar uur komen we aan bij het meer, waar het echt heel hard waait en daardoor ijzig koud is. Helaas zitten de bergen ook nog redelijk ver in de mist en kunnen we de Cerro Torre niet echt goed zien. Het uitzicht over het meer en de gletsjer met daarachter de bergen is er niet minder mooi om, maar door de ijzige kou gaan we als we afgekoeld zijn maar snel weer aan de wandeling terug beginnen. Lunchen doen we wel een stukje verder op waar het minder hard waait. Wel zien we nog een stuk op vijf condors overvliegen. Tof om te zien hoe deze dieren zich mee laten voeren door de harde wind.

Cerro Fitz Roy @ Los Glaciares

Cerro Fitz Roy @ Los Glaciares

De dag erop reizen we weer terug naar El Calafate om van daaruit het vliegtuig naar Buenos Aires te pakken. De laatste dag in El Calafate is het rotweer, dus een goed moment om Patagonië te verlaten en het koude weer weer in te ruilen voor zonneschijn. We hebben al met al erg veel mazzel gehad met het weer in Patagonië, onze wandelingen waren een stuk minder leuk geweest als het had geregend, keihard had gewaaid of de zon zich niet zo vaak had laten zien. Nu heerlijk weer zomer in Buenos Aires!

Comments 10

  1. Net met Oma de foto’s en je blog weer gelezen. Prachtige foto’s.en natuurlijk weer veel leesplezier. We tellen af.
    Liefs mama.

  2. Geweldig hoor!! Fijn om dit te mogen lezen en wat prachtig allemaal. Ga nog maar even door.
    Ja nog even en dan zit het er weer op. Dus geniet vooral nog!
    Onze vakantie zit erop!! Wij vertrekken vandaag weer richting huis.

    Dikke knuffel van ons beide!!

  3. Oef, dat zijn wel even andere temperaturen! Maar wel weer gaaf zeg, bizar ook om over een gletsjer te sjouwen waar de stukken vanaf vliegen haha. Veel plezier in Buenos Aires 🙂

  4. Wat gaaf om jullie verhaal te lezen. En idd met het weer veel geluk.
    Prachtig lieverds.

    Dikke kus. Pap en Mam

  5. En weer is er maar 1 woord voor: WOW!!!
    Wat een prachtig verhaal en schitterende foto’s. Echt super!!
    Liefs

  6. In één woord weer geweldig zowel het verhaal als de foto’s, en wat zien jullie er super uit, hoeveel koffers heb je nodig om alles mee te nemen naar Groningen.
    Domme vraag, maar denk alleen maar aan genieten zoiets maak je maar eenmaal mee, en dat blijft altijd bij je.

    Geniet maar!!
    Lidy en Tjeerd

  7. Hah, ietsje kouder maar niet minder mooie natuur! Jullie zien er nog steeds blij uit, dus dat komt wel goed. 😀 Die gletsjers zijn geweldig, ongelooflijk dat zoiets bestaat. Have fun en geniet! Groetjes! 🙂

  8. Gaaf om die Plaine del Torres zonder mist te zien net even als jullie er 15 minuten zijn. Ander werelddeel, weer hele andere omgeving en cultuur. Hoe gaat het met de knie?

    1. Post
      Author

      Ja zeker weer een heel andere wereld! Met m’n knie gaat het wel goed. Er zit wel een littekentje op en issie nog wel gevoelig als ik op m’n knieën ga zitten, maar verder valt het me 😉 gelukkig maar! Lief dat je er naar vraagt! Heb je al bedacht waar je volgende vakantie naar toe gaat? 🙂 groetjes vanuit Miami

      1. Mijn volgende vakantie.. O ja, dat wordt Playa del Ingles Gran Canaria. Even hééél wat anders dan gebruikelijk! Maar zo lekker relaxt en zonnig!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.